بیا با هم کنار هم فارغ از تمام انچه بر ما می گذرد

لحظه ها را از ان خود کنیم و ندانیم

زمان این روزها و روزگار تلخ چگونه بر ما می گذرد

بیا دوباره من برای تو و تو برای من شوی

دوست دارم ندانم در کجا هستم و اخبار هر روز

در گوشم چه می خواند

که شاید هر چه بیشتر ندانیم اسوده تر باشیم

فصل باران نزدیک است ومی خواهم از تمام اسمان گرفته

با شوری کودکانه و باوری ساده لذت ببرم

می خواهم تمام کوچه ها و خیابانها را لی لی کنم

و به هر کس رسیدم بگویم بخند ...بلند بخند

و بگذار خنده هایت شنیده شود

بگذار گمان کنیم خوشبخت هستیم و خوشحال

چرا که "از ماست که بر ماست"

بیا با هم ازادانه دست در دست هم دهیم

زیر بارانی که وعده ی امدن می دهد

خیس شویم و بلند فریاد زنیم "من ازادی هستم"

و در جواب اعتراض بگوییم

این اسمان بی کران بود که بغض خالی کرد

چرا بازخواست!!

زین پس  تمام خیالم را خالی می کنم

تا تو را اقامت دهم و تو ....تو .... تو

تو بیا و این قصه ی ناتمام دلشوره ها و واهمه ها را برایم

بنویس که دیگر تمام شده

بنویس که می مانی با من کنار تمام تنهایی ام

من و تو خودمان را برای هم می نویسم می خوانیم می گوییم

و انگار که نمیدانیم بر ما چه می گذرد و چه خواهد گذشت

دیگر نه روزنامه می خرم نه مجله و نه اخبار گوش می دهم

که بریده ام که خسته ام

 دلم برای نگاه و سکوت و کلام و دوست داشتن تنگ شده

امشب زیر نور سفید مهتاب انگاه که تمام چراغها خاموشند

برای تو اغوش باز می کنم و می گویم "دوستت دارم "

تنها شاهد با هم بودنمان مهتاب پر نجابت و سکوت است

و ماه امشب ما پشت هیچ ابری پنهان نیست

بگذار همه بدانند که "دوستت دارم "